~ งึมงัม งึมงัม ไปกับชิน อภิชาติ(บุตร)~

เรื่องไม่ดี

- ตอนไปดิสนีย์มีเรื่องให้ชวนหงุดหงิดสุดๆก็เรื่อง คนจีนแผ่นดินใหญ่เป็นโรคชอบแซงคิว ทุกครั้งที่ยืนรอเล่นเครื่องเล่น ซึ่งคอยประมาณ 20-60 นาทีก็จะเจอคนจีนที่มายืนต่อท้าย มาแทรกๆตามช่องว่างของร่างกาย แล้วก็มายืนเบียดๆซะชิดกับเรา เรา 3 พี่น้องก็เลยยืนเรียงหน้ากระดานเอามือจะราวเหล็ก 2 ฝั่งไม่ให้มันไปได้ หน้าตายิ้มแย้มแล้วก็ด่าเป็นภาษาไทยแทน สาดดดดดดดดด !!?!

- คนที่นี่เป็นไรไม่รู้ ชอบทิ้งกระดาษทิชชู่ลงโถและก็กดไม่ลง เราเข้าต่อก็ต้องเสียเวลากด แล้วก็สกปรกมากด้วย

- อาจเพราะคนจีนแผ่นดินใหญ่เข้ามาฮ่องกงเยอะมาก จึงมีป้ายและโฆษณาให้ระวังโดนล้วงกระเป๋าเตือนแทบทุกที่ และป้ายห้ามถ่มน้ำลายกับสูบบุหรี่ ถ้าสูบโดนปรับ

เรื่องดีๆ

- ที่นี่ให้ความสำคัญกับคนพิการมาก มีทั้งทางลาด พื้นสำหรับคนตาบอด ห้องน้ำ หรือลิฟท์

- ห้องน้ำที่ห้างไทม์สแควร์กับดิสนีย์แลนด์สะอาดมาก และมีระบบกดน้ำอัตโนมัติสะดวกมาก

- คนฮ่องกงพูดอังกฤษได้ค่อนข้างโอเคนะ ขนาดคนที่ดูเหมือนอาแป๊ะไม่รู้เรื่องก็พูดอังกฤษกับเราได้ ดีจังเลย

- ป้ายบอกทางจะมีภาษาอังกฤษกำกับตลอด เดินเที่ยวไหนก็สะดวก ไม่เหมือนมาเก๊าเป็นภาษาโปตุเกส เล่นเอาเป็นใบ้อ่านไม่ถูกเลย

- ทงคัตสึเบอเกอร์ที่ MOS Burger, มูสมะม่วงบนเค้กช็อกโกแลตที่ Maxim bakery,ทาร์ตไข่ที่มาเก๊า, น้ำมะม่วงปั่น,ชูครีมคาปูชิโน่, เบอเกอร์แกงกะหรี่หมูที่แมค, ลูกชิ้นไก่, ซอฟครีม, ข้าวหน้าเป็ดอบซอสส้ม อร่อยมากกกกๆๆๆๆ !!!!!

เรื่องขำๆ

- ด้วยความที่หน้าหมวยเหมือนคนฮ่องกง เวลาไปไหนก็จะโดนพูดกวางตุ้งใส่ตลอด เราก็ไม่รู้เรื่อง ได้แต่ทำหน้างงใส่พนักงาน หรือบางทีเขาพูดๆมาเป็นชุด เราก็เหว๋อ เผลอพยักหน้าตอบกลับไป ทั้งๆที่ไม่รู้เรื่องเลยสักกะติ๊ด (ฟอร์มดีไว้ก่อน ดีไม่โดนหลอก ไม่งั้นคงยุ่ง 55+) หลังๆค่อยปรับตัวได้ เขาพูดไฟแลบมา โบก็ English, please -______-" ??

- ไปเดินถนนนาธานแล้วเห็นผู้ชายเดินตุ้งติ้งอยู่คนนึง ก็แอบคิดกับน้องชายว่า ตู๊ดฮ่องกงแน่ พอผู้ชายคนนั้นหันกลับมาเรียกเพื่อน เป็นภาษาไทย โอ้ว... ตู๊ดไทยนี่หว่า (คงมีประเทศไทยประเทศเดียวมั้งที่มีตู๊ดเยอะจริงๆ เพราะในฮ่องกงโบไม่เห็นตู๊ดเกย์เลย)

- วันที่ 4 พี่โบไม่สบาย โบก็เลยไปหาข้าวเช้ากินเองกับซื้อเผื่อพี่สาวที่ไม่สบายด้วย แต่อ่อนด้อยภาษาจีน ไม่รู้จะไปสั่งข้าวยังไงดี เลยเข้าแมคแทน แมคของที่นี่มีเซตอาหารเช้าบริการด้วย เราก็สั่งเซตมักกะโรนีน้ำกับชามะนาวกลับบ้าน พอได้ของหิ้วกลับมาที่ห้อง มีชามมักกะโรนี,ถ้วยกาแฟ,น้ำชามะนาวใส่แก้ว เปิดชามดูมีแต่เส้นมักกะโรนีแห้งโปะไข่ดาวใบนึง ไม่มีน้ำ ไม่มีเครื่องมาเลย โบงงเต๊ก!?! เอ๊ะไมไม่เหมือนรูปเลย ไม่เห็นมีน้ำซุปกับผักเลย เลยหิ้วชามมักกะโรนีกลับไปที่ร้านบอกว่าไม่เห็นมีซุปเลย พนักงานก็ทำหน้างงๆ แล้วบอกว่าโบสั่งกลับบ้าน เขาก็เลยแยกน้ำซุปกับมักกะโรนี ใส่ถ้วยกาแฟให้ แป่ว -____- หน้าแตกเดินกลับห้อง เปิดถ้วยกาแฟดูก็มีน้ำซุปอยู่ข้างในจริงๆ โบนึกว่าเป็นถ้วยใส่กาแฟมาเลยไม่ได้เปิดดู จ๋อยแดกเลย

- โบจะส่งPostcardจากมาเก๊ากลับบ้าน ก็งมอ่านป้ายราคาจากตู้ขายแสตมป์ก็เดาว่า 4 เหรียญนี่คงเกินราคาปกติแล้วน่าจะถึง แต่แล้วโบก็เห็นช่องส่งจดหมาย มีอยู่ 4 ช่อง งงเต๊ก !?! เพราะมีแต่ภาษาจีนกับโปตุเกส แล้วตรูจะรู้ไหมเนี่ย พี่โบก็ดีนะ บอกว่าใส่ๆไปสักช่องเหอะ ถ้ามันไม่ใช่ก็คงไม่ถึงแหละ กรรม...แต่โชคดีที่ส่งมาถึงบ้านโดยปลอดภัย เฮ้อ...

.

.

.